قَالَ حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ وَهَارُونُ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَ التَّيْمِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ لُقَطَةِ الْحَاجِّ وَقَالَ هَارُونُ فِي حَدِيثِهِ عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِقَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ هَارُونَ
Abdurrahmon ibn Usmon at-Taymiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hojining luqatasini (topib olishni) man qildilar. Horun oʻz hadisida: «Amr ibn al-Horis», dedi. Abdulloh dedi: Men uni Horundan (bevosita) eshitganman.Абдурраҳмон ибн Усмон ат-Таймий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳожининг луқатасини (топиб олишни) ман қилдилар. Ҳорун ўз ҳадисида: «Амр ибн ал-Ҳорис», деди. Абдуллоҳ деди: Мен уни Ҳорундан (бевосита) эшитганман.