Urva ibn Muzarris (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ huzurlariga u zot Jamʼda boʻlganlarida keldim va: «Ey Allohning Rasuli, men sizning oldingizga Tayy togʻlaridan keldim, oʻzimni charchatdim, ulovimni holdan toydirdim. Allohga qasamki, biror togʻni qoldirmadim, unda turdim. Menga haj bormi?» dedim. U zot: «Kim biz bilan mana shu namozni — yaʼni Jamʼdagi bomdod namozini — oʻqisa va biz qaytib ketgunimizcha biz bilan tursa, undan oldin esa Arafotdan kechasi yoki kunduzi qaytgan boʻlsa, uning haji tugal boʻldi va u oʻz kirini ketkazdi», dedilar.Урва ибн Музаррис (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ ҳузурларига у зот Жамъда бўлганларида келдим ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен сизнинг олдингизга Тайй тоғларидан келдим, ўзимни чарчатдим, уловимни ҳолдан тойдирдим. Аллоҳга қасамки, бирор тоғни қолдирмадим, унда турдим. Менга ҳаж борми?» дедим. У зот: «Ким биз билан мана шу намозни — яъни Жамъдаги бомдод намозини — ўқиса ва биз қайтиб кетгунимизча биз билан турса, ундан олдин эса Арафотдан кечаси ёки кундузи қайтган бўлса, унинг ҳажи тугал бўлди ва у ўз кирини кетказди», дедилар.