Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Jibril alayhissalom Nabiy ﷺning huzurlariga keldi. U zot qaygʻurgan holda oʻtirar, qonga boʻyalgan edilar — Makka ahlidan baʼzilari u zotni urgan edi. Jibril u zotga: «Senga nima boʻldi?» dedi. U zot: «Anavilar menga shunday-shunday qildilar», dedilar. Jibril alayhissalom: «Senga bir oyat (belgi) koʻrsatishimni xohlaysanmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Shunda u vodiyning narigi tomonidagi bir daraxtga qaradi va: «Ana u daraxtni chaqirgin», dedi. U zot uni chaqirdilar, u yurib kelib, u zotning huzurlarida toʻxtadi. Jibril: «Endi unga buyur, oʻrniga qaytsin», dedi. U zot unga buyurdilar, u oʻz oʻrniga qaytdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Menga shu kifoya», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Жибрил алайҳиссалом Набий ﷺнинг ҳузурларига келди. У зот қайғурган ҳолда ўтирар, қонга бўялган эдилар — Макка аҳлидан баъзилари у зотни урган эди. Жибрил у зотга: «Сенга нима бўлди?» деди. У зот: «Анавилар менга шундай-шундай қилдилар», дедилар. Жибрил алайҳиссалом: «Сенга бир оят (белги) кўрсатишимни хоҳлайсанми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. Шунда у водийнинг нариги томонидаги бир дарахтга қаради ва: «Ана у дарахтни чақиргин», деди. У зот уни чақирдилар, у юриб келиб, у зотнинг ҳузурларида тўхтади. Жибрил: «Энди унга буюр, ўрнига қайтсин», деди. У зот унга буюрдилар, у ўз ўрнига қайтди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Менга шу кифоя», дедилар.