حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَخَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ ثُمَّ أَخَذَهَا جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ ثُمَّ أَخَذَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ وَإِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَذْرِفَانِ ثُمَّ أَخَذَهَا خَالِدٌ مِنْ غَيْرِ إِمْرَةٍ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَمَا يَسُرُّنِي أَنَّهُمْ عِنْدَنَا أَوْ قَالَ مَا يَسُرُّهُمْ أَنَّهُمْ عِنْدَنَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xutba qilib: «Bayroqni Zayd oldi va shahid boʻldi; soʻng uni Jaʼfar oldi va shahid boʻldi; soʻng uni Abdulloh ibn Ravoha oldi va shahid boʻldi», dedilar — u zotning koʻzlaridan yosh oqar edi. Soʻng: «Keyin uni Xolid (sarkardalikka) tayinlanmagan holda oldi va Alloh unga fath berdi. Ularning bizning oldimizda boʻlishlari meni xursand qilmaydi», — yoki: «ularning bizning oldimizda boʻlishlari oʻzlarini xursand qilmaydi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ хутба қилиб: «Байроқни Зайд олди ва шаҳид бўлди; сўнг уни Жаъфар олди ва шаҳид бўлди; сўнг уни Абдуллоҳ ибн Равоҳа олди ва шаҳид бўлди», дедилар — у зотнинг кўзларидан ёш оқар эди. Сўнг: «Кейин уни Холид (саркардаликка) тайинланмаган ҳолда олди ва Аллоҳ унга фатҳ берди. Уларнинг бизнинг олдимизда бўлишлари мени хурсанд қилмайди», — ёки: «уларнинг бизнинг олдимизда бўлишлари ўзларини хурсанд қилмайди», — дедилар.