حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ إِلَى قَوْلِهِ وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ} وَكَانَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ الشَّمَّاسِ رَفِيعَ الصَّوْتِ فَقَالَ أَنَا الَّذِي كُنْتُ أَرْفَعُ صَوْتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَبِطَ عَمَلِي أَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَجَلَسَ فِي أَهْلِهِ حَزِينًا فَتَفَقَّدَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقَ بَعْضُ الْقَوْمِ إِلَيْهِ فَقَالُوا لَهُ تَفَقَّدَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكَ فَقَالَ أَنَا الَّذِي أَرْفَعُ صَوْتِي فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَأَجْهَرُ بِالْقَوْلِ حَبِطَ عَمَلِي وَأَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ بِمَا قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِقَالَ أَنَسٌ وَكُنَّا نَرَاهُ يَمْشِي بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَنَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْيَمَامَةِ كَانَ فِينَا بَعْضُ الِانْكِشَافِ فَجَاءَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ وَقَدْ تَحَنَّطَ وَلَبِسَ كَفَنَهُ فَقَالَ بِئْسَمَا تُعَوِّدُونَ أَقْرَانَكُمْ فَقَاتَلَهُمْ حَتَّى قُتِلَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: {Ey iymon keltirganlar, ovozlaringizni Nabiyning ovozidan baland koʻtarmanglar} — {oʻzingiz sezmagan holda} degan soʻziga qadar (boʻlgan) oyat nozil boʻlganida, Sobit ibn Qays ibn Shammos baland ovozli kishi edi. U: «Men Rasululloh ﷺga ovozimni koʻtarardim; amalim behuda ketdi, men doʻzax ahlidanman», dedi va ahli ichida gʻamgin boʻlib oʻtirib qoldi. Rasululloh ﷺ uni yoʻqlab soʻradilar. Qavmdan baʼzilari uning oldiga borib: «Rasululloh ﷺ seni yoʻqladilar, senga nima boʻldi?» deyishdi. U: «Men ovozimni Nabiyning ovozidan baland koʻtarib, soʻzni ochiq aytadigan kishiman; amalim behuda ketdi, men doʻzax ahlidanman», dedi. Ular Nabiy ﷺning oldiga kelib, u aytgan narsani xabar qildilar. Shunda u zot: «Yoʻq, balki u jannat ahlidandir», dedilar. Anas dedi: Biz uni oramizda yurgan holda koʻrar va uning jannat ahlidan ekanini bilar edik. Yamoma kuni boʻlganda, bizda biroz chekinish yuz berdi. Shunda Sobit ibn Qays ibn Shammos hanut surinib, kafanini kiyib keldi va: «Dushmanlaringizni bunday (qochishga) oʻrgatishingiz nechogʻli yomon!» dedi va oʻldirilguncha ular bilan jang qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: {Эй иймон келтирганлар, овозларингизни Набийнинг овозидан баланд кўтарманглар} — {ўзингиз сезмаган ҳолда} деган сўзига қадар (бўлган) оят нозил бўлганида, Собит ибн Қайс ибн Шаммос баланд овозли киши эди. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺга овозимни кўтарардим; амалим беҳуда кетди, мен дўзах аҳлиданман», деди ва аҳли ичида ғамгин бўлиб ўтириб қолди. Расулуллоҳ ﷺ уни йўқлаб сўрадилар. Қавмдан баъзилари унинг олдига бориб: «Расулуллоҳ ﷺ сени йўқладилар, сенга нима бўлди?» дейишди. У: «Мен овозимни Набийнинг овозидан баланд кўтариб, сўзни очиқ айтадиган кишиман; амалим беҳуда кетди, мен дўзах аҳлиданман», деди. Улар Набий ﷺнинг олдига келиб, у айтган нарсани хабар қилдилар. Шунда у зот: «Йўқ, балки у жаннат аҳлидандир», дедилар. Анас деди: Биз уни орамизда юрган ҳолда кўрар ва унинг жаннат аҳлидан эканини билар эдик. Ямома куни бўлганда, бизда бироз чекиниш юз берди. Шунда Собит ибн Қайс ибн Шаммос ҳанут суриниб, кафанини кийиб келди ва: «Душманларингизни бундай (қочишга) ўргатишингиз нечоғли ёмон!» деди ва ўлдирилгунча улар билан жанг қилди.