حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَرْتُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي عَلَى قَوْمٍ تُقْرَضُ شِفَاهُهُمْ بِمَقَارِيضَ مِنْ نَارٍ قُلْتُ مَا هَؤُلَاءِ قَالَ هَؤُلَاءِ خُطَبَاءُ أُمَّتِكَ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا كَانُوا يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَيَنْسَوْنَ أَنْفُسَهُمْ وَهُمْ يَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلَا يَعْقِلُونَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Meʼrojga olib borilgan kechada men lablari olovdan boʻlgan qaychilar bilan qirqilayotgan bir qavm yonidan oʻtdim. ‹Bular kimlar?› dedim. U: ‹Bular — sening ummatingdan dunyoparast voizlardir; ular odamlarni yaxshilikka buyurar, oʻzlarini esa unutar edilar, holbuki Kitobni tilovat qilardilar. Aqllarini ishlatmaydilarmi?!› dedi».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Меърожга олиб борилган кечада мен лаблари оловдан бўлган қайчилар билан қирқилаётган бир қавм ёнидан ўтдим. ‹Булар кимлар?› дедим. У: ‹Булар — сенинг умматингдан дунёпараст воизлардир; улар одамларни яхшиликка буюрар, ўзларини эса унутар эдилар, ҳолбуки Китобни тиловат қилардилар. Ақлларини ишлатмайдиларми?!› деди».