حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ صَبِيٌّ عَلَى ظَهْرِ الطَّرِيقِ فَمَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَلَمَّا رَأَتْ أُمُّ الصَّبِيِّ الْقَوْمَ خَشِيَتْ أَنْ يُوطَأَ ابْنُهَا فَسَعَتْ وَحَمَلَتْهُ وَقَالَتْ ابْنِي ابْنِي قَالَ فَقَالَ الْقَوْمُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُلْقِيَ ابْنَهَا فِي النَّارِ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وَلَا يُلْقِي اللَّهُ حَبِيبَهُ فِي النَّارِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Yoʻl ustida bir bola bor edi. Nabiy ﷺ sahobalaridan bir necha kishi bilan birga oʻtdilar. Bolaning onasi qavmni koʻrgach, oʻgʻli oyoq ostida qolishidan qoʻrqib, yugurib borib uni koʻtardi va: «Oʻgʻlim, oʻgʻlim!» dedi. Shunda qavm: «Ey Allohning Rasuli, bu (ayol) oʻgʻlini olovga tashlamaydi», dedi. Nabiy ﷺ: «Yoʻq, Alloh ham Oʻzi sevgan (banda)ni olovga tashlamaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Йўл устида бир бола бор эди. Набий ﷺ саҳобаларидан бир неча киши билан бирга ўтдилар. Боланинг онаси қавмни кўргач, ўғли оёқ остида қолишидан қўрқиб, югуриб бориб уни кўтарди ва: «Ўғлим, ўғлим!» деди. Шунда қавм: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу (аёл) ўғлини оловга ташламайди», деди. Набий ﷺ: «Йўқ, Аллоҳ ҳам Ўзи севган (банда)ни оловга ташламайди», дедилар.