حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ عَنْ عُقَيْلٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ أَنْ تَزِيغَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الظُّهْرَ إِلَى وَقْتِ الْعَصْرِ ثُمَّ نَزَلَ فَجَمَعَ بَيْنَهُمَا فَإِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ رَكِبَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ quyosh ogʻishidan oldin (safarga) chiqsalar, peshin namozini asr (vaqti)gacha kechiktirar, soʻng (ulovdan) tushib, ikkisini birga oʻqir edilar; (safarga) chiqishdan oldin quyosh ogʻsa, peshinni oʻqib, soʻng minar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қуёш оғишидан олдин (сафарга) чиқсалар, пешин намозини аср (вақти)гача кечиктирар, сўнг (уловдан) тушиб, иккисини бирга ўқир эдилар; (сафарга) чиқишдан олдин қуёш оғса, пешинни ўқиб, сўнг минар эдилар.