حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَرَأَيْتُ قَصْرًا مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ فَقَالُوا لِشَابٍّ مِنْ قُرَيْشٍ فَظَنَنْتُ أَنِّي أَنَا هُوَ فَقُلْتُ مَنْ قَالُوا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannatga kirdim va oltindan boʻlgan bir qasrni koʻrdim. ‹Bu qasr kimniki?› dedim. Ular: ‹Qurayshdan boʻlgan bir yigitniki›, dedi. Men uni oʻzim deb oʻyladim va: ‹U kim?› dedim. Ular: ‹Umar ibn Xattob›, dedi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатга кирдим ва олтиндан бўлган бир қасрни кўрдим. ‹Бу қаср кимники?› дедим. Улар: ‹Қурайшдан бўлган бир йигитники›, деди. Мен уни ўзим деб ўйладим ва: ‹У ким?› дедим. Улар: ‹Умар ибн Хаттоб›, деди», дедилар.