حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَادَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ يَا خَالُ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ خَالٌ أَمْ عَمٌّ قَالَ بَلْ خَالٌ قَالَ وَخَيْرٌ لِي أَنْ أَقُولَهَا قَالَ نَعَمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ansorlardan bir kishini yoʻqlab bordilar va: «Ey togʻa, ‹La ilaha illalloh› degin», dedilar. U: «Togʻami yoki amakimi?» dedi. U zot: «Yoʻq, togʻa», dedilar. U: «Buni aytishim men uchun yaxshimi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ансорлардан бир кишини йўқлаб бордилар ва: «Эй тоға, ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дегин», дедилар. У: «Тоғами ёки амакими?» деди. У зот: «Йўқ, тоға», дедилар. У: «Буни айтишим мен учун яхшими?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар.