حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْرَائِيلَ سَأَلْتُ أَبِي عَنْهُ فَقَالَ شَيْخٌ ثِقَةٌ أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ يَعْنِي الْفَزَارِيَّ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَبَعَثَتْنِي أُمِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَيْءٍ فَرَأَيْتُهُ قَائِمًا فِي يَدِهِ الْمِيسَمُ يَسِمُ الصَّدَقَةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Onam meni bir narsa bilan Rasululloh ﷺning huzurlariga yubordi. Men u zotni tik turgan holda koʻrdim: qoʻllarida tamgʻa (bosadigan asbob) boʻlib, sadaqa (chorvasi)ga tamgʻa bosayotgan edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Онам мени бир нарса билан Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига юборди. Мен у зотни тик турган ҳолда кўрдим: қўлларида тамға (босадиган асбоб) бўлиб, садақа (чорваси)га тамға босаётган эдилар.