حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ جَابِرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ اللَّجْلَاجِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَائِشٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ عَلَيْهِمْ ذَاتَ غَدَاةٍ وَهُوَ طَيِّبُ النَّفْسِ مُسْفِرُ الْوَجْهِ أَوْ مُشْرِقُ الْوَجْهِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرَاكَ طَيِّبَ النَّفْسِ مُسْفِرَ الْوَجْهِ أَوْ مُشْرِقَ الْوَجْهِ فَقَالَ وَمَا يَمْنَعُنِي وَأَتَانِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ اللَّيْلَةَ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ قَالَ يَا مُحَمَّدُ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَبِّي وَسَعْدَيْكَ قَالَ فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى قُلْتُ لَا أَدْرِي أَيْ رَبِّ قَالَ ذَلِكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا قَالَ فَوَضَعَ كَفَّيْهِ بَيْنَ كَتِفَيَّ فَوَجَدْتُ بَرْدَهَا بَيْنَ ثَدْيَيَّ حَتَّى تَجَلَّى لِي مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {وَكَذَلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنْ الْمُوقِنِينَ} ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى قَالَ قُلْتُ فِي الْكَفَّارَاتِ قَالَ وَمَا الْكَفَّارَاتُ قُلْتُ الْمَشْيُ عَلَى الْأَقْدَامِ إِلَى الْجَمَاعَاتِ وَالْجُلُوسُ فِي الْمَسْجِدِ خِلَافَ الصَّلَوَاتِ وَإِبْلَاغُ الْوُضُوءِ فِي الْمَكَارِهِ قَالَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ عَاشَ بِخَيْرٍ وَمَاتَ بِخَيْرٍ وَكَانَ مِنْ خَطِيئَتِهِ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ وَمِنْ الدَّرَجَاتِ طِيبُ الْكَلَامِ وَبَذْلُ السَّلَامِ وَإِطْعَامُ الطَّعَامِ وَالصَّلَاةُ بِاللَّيْلِ وَالنَّاسُ نِيَامٌ قَالَ يَا مُحَمَّدُ إِذَا صَلَّيْتَ فَقُلْ اللَّهُمَّ

Rasululloh ﷺ bir kuni ertalab huzurlariga chiqdilar; u zot xushkayfiyat, yuzlari yorqin — yoki nurli — edi. Biz: «Yo Rasululloh, sizni xushkayfiyat, yuzingizni yorqin koʻrmoqdamiz», dedik. U zot: «Nega unday boʻlmasin! Bu kecha huzurimga Robbim azza va jalla eng goʻzal suratda keldi. U: ‹Ey Muhammad!› dedi. Men: ‹Labbayka, Robbim, va saʼdayka›, dedim. U: ‹Malai aʼlo nima haqida bahslashmoqda?› dedi. Men: ‹Bilmayman, ey Robbim›, dedim», dedilar. Buni ikki yoki uch marta (aytdilar). (U zot) dedilar: «Soʻng U kaftlarini yelkalarim orasiga qoʻydi; men uning salqinini koʻksimda sezdim, hatto osmonlardagi va yerdagi narsalar menga ayon boʻldi». Soʻng bu oyatni tilovat qildilar: {Shunday qilib, Biz Ibrohimga osmonlar va yerning malakutini koʻrsatamiz, toki u aniq ishonuvchilardan boʻlsin}. Soʻng dedilar: «U: ‹Ey Muhammad, malai aʼlo nima haqida bahslashmoqda?› dedi. Men: ‹Kafforatlar haqida›, dedim. U: ‹Kafforatlar nima?› dedi. Men: ‹Jamoatlarga oyoq bilan yurish, namozlardan keyin masjidda oʻtirish va noqulay paytlarda tahoratni mukammal qilish›, dedim. U: ‹Kim shuni qilsa, yaxshilik bilan yashaydi, yaxshilik bilan vafot etadi va gunohidan onasi tuqqan kundagidek boʻladi. Darajalar esa — chiroyli soʻz, salomni yoyish, taom yedirish va odamlar uxlab yotganda kechasi namoz oʻqishdir›, dedi. U: ‹Ey Muhammad, namoz oʻqiganingda ayt: Allohumma...›».Расулуллоҳ ﷺ бир куни эрталаб ҳузурларига чиқдилар; у зот хушкайфият, юзлари ёрқин — ёки нурли — эди. Биз: «Ё Расулуллоҳ, сизни хушкайфият, юзингизни ёрқин кўрмоқдамиз», дедик. У зот: «Нега ундай бўлмасин! Бу кеча ҳузуримга Роббим азза ва жалла энг гўзал суратда келди. У: ‹Эй Муҳаммад!› деди. Мен: ‹Лаббайка, Роббим, ва саъдайка›, дедим. У: ‹Малаи аъло нима ҳақида баҳслашмоқда?› деди. Мен: ‹Билмайман, эй Роббим›, дедим», дедилар. Буни икки ёки уч марта (айтдилар). (У зот) дедилар: «Сўнг У кафтларини елкаларим орасига қўйди; мен унинг салқинини кўксимда сездим, ҳатто осмонлардаги ва ердаги нарсалар менга аён бўлди». Сўнг бу оятни тиловат қилдилар: {Шундай қилиб, Биз Иброҳимга осмонлар ва ернинг малакутини кўрсатамиз, токи у аниқ ишонувчилардан бўлсин}. Сўнг дедилар: «У: ‹Эй Муҳаммад, малаи аъло нима ҳақида баҳслашмоқда?› деди. Мен: ‹Каффоратлар ҳақида›, дедим. У: ‹Каффоратлар нима?› деди. Мен: ‹Жамоатларга оёқ билан юриш, намозлардан кейин масжидда ўтириш ва ноқулай пайтларда таҳоратни мукаммал қилиш›, дедим. У: ‹Ким шуни қилса, яхшилик билан яшайди, яхшилик билан вафот этади ва гуноҳидан онаси туққан кундагидек бўлади. Даражалар эса — чиройли сўз, саломни ёйиш, таом едириш ва одамлар ухлаб ётганда кечаси намоз ўқишдир›, деди. У: ‹Эй Муҳаммад, намоз ўқиганингда айт: Аллоҳумма...›».