حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي الْحُسَيْنِ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خِيَارُ عِبَادِ اللَّهِ الَّذِينَ إِذَا رُءُوا ذُكِرَ اللَّهُ وَشِرَارُ عِبَادِ اللَّهِ الْمَشَّاءُونَ بِالنَّمِيمَةِ الْمُفَرِّقُونَ بَيْنَ الْأَحِبَّةِ الْبَاغُونَ الْبُرَآءَ الْعَنَتَ
Abdurrahmon ibn Gʻanm (rahimahulloh) buni Nabiy ﷺga yetkazib aytadi: «Allohning bandalarining yaxshilari — koʻrilganda Alloh zikr qilinadiganlardir. Allohning bandalarining yomonlari esa — chaqimchilik bilan yuradiganlar, doʻstlar orasini ajratadiganlar, begunohlarga mashaqqat istaydiganlardir».Абдурраҳмон ибн Ғанм (раҳимаҳуллоҳ) буни Набий ﷺга етказиб айтади: «Аллоҳнинг бандаларининг яхшилари — кўрилганда Аллоҳ зикр қилинадиганлардир. Аллоҳнинг бандаларининг ёмонлари эса — чақимчилик билан юрадиганлар, дўстлар орасини ажратадиганлар, бегуноҳларга машаққат истайдиганлардир».