حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنِي عُمُومَتِي عَنْ جَدِّهِمْ صَخْرِ بْنِ عَيْلَةَأَنَّ قَوْمًا مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ فَرُّوا عَنْ أَرْضِهِمْ حِينَ جَاءَ الْإِسْلَامُ فَأَخَذْتُهَا فَأَسْلَمُوا فَخَاصَمُونِي فِيهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّهَا عَلَيْهِمْ وَقَالَ إِذَا أَسْلَمَ الرَّجُلُ فَهُوَ أَحَقُّ بِأَرْضِهِ وَمَالِهِ

Saxr ibn Ayla (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Islom kelganda Banu Sulaymdan bir qavm oʻz yerlaridan qochib ketdi, men esa u yerni egalladim. Soʻng ular islomni qabul qilib, u haqda men bilan Nabiy ﷺ huzurlarida daʼvolashdilar. U zot yerni ularga qaytarib berdilar va: «Kishi islomni qabul qilsa, oʻz yeriga va moliga u haqliroqdir», dedilar.Сахр ибн Айла (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ислом келганда Бану Сулаймдан бир қавм ўз ерларидан қочиб кетди, мен эса у ерни эгалладим. Сўнг улар исломни қабул қилиб, у ҳақда мен билан Набий ﷺ ҳузурларида даъволашдилар. У зот ерни уларга қайтариб бердилар ва: «Киши исломни қабул қилса, ўз ерига ва молига у ҳақлироқдир», дедилар.