Abdulloh ibn Saʼdiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺning huzurlariga u zotning sahobalaridan bir necha kishi bilan birga keldi. Ular unga: «Ulovlarimizni qoʻriqlab tur, soʻng oʻzing kirasan», dedilar. U qavmning eng yoshi edi. U ularning hojatlarini bajardi. Soʻng ular unga: «Kir», dedilar, u ham kirdi. Shunda (Nabiy ﷺ): «Hojating?» dedilar. U: «Hojatim shuki, menga aytib bering: hijrat tugadimi?» dedi. Nabiy ﷺ: «Sening hojating ularning hojatlaridan yaxshiroqdir. Dushmanga qarshi jang qilinar ekan, hijrat uzilmaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Саъдий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺнинг ҳузурларига у зотнинг саҳобаларидан бир неча киши билан бирга келди. Улар унга: «Уловларимизни қўриқлаб тур, сўнг ўзинг кирасан», дедилар. У қавмнинг энг ёши эди. У уларнинг ҳожатларини бажарди. Сўнг улар унга: «Кир», дедилар, у ҳам кирди. Шунда (Набий ﷺ): «Ҳожатинг?» дедилар. У: «Ҳожатим шуки, менга айтиб беринг: ҳижрат тугадими?» деди. Набий ﷺ: «Сенинг ҳожатинг уларнинг ҳожатларидан яхшироқдир. Душманга қарши жанг қилинар экан, ҳижрат узилмайди», дедилар.