حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ قَالَ أَتَانِي الْوَلِيدُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي قَالَ فَقَالَ لَنَا هَلُمَّا فَأَنْتُمَا أَشَبُّ مِنِّي سِنًّا وَأَوْعَى لِلْحَدِيثِ مِنِّي قَالَ فَانْطَلَقَ بِنَا إِلَى بِشْرِ بْنِ عَاصِمٍ قَالَ فَقَالَ لَهُ أَبُو الْعَالِيَةِ تُحَدِّثُ هَذَيْنِ حَدِيثَكَ قَالَ حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ أَبُو النَّضْرِ اللَّيْثِيُّ قَالَ بَهْزٌ وَكَانَ مِنْ رَهْطِهِ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً قَالَ فَأَغَارَتْ عَلَى قَوْمٍ قَالَ فَشَذَّ مِنْ الْقَوْمِ رَجُلٌ قَالَ فَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ مِنْ السَّرِيَّةِ شَاهِرًا سَيْفَهُ قَالَ فَقَالَ الشَّاذُّ مِنْ الْقَوْمِ إِنِّي مُسْلِمٌ قَالَ فَلَمْ يَنْظُرْ فِيمَا قَالَ فَضَرَبَهُ فَقَتَلَهُ قَالَ فَنَمَى الْحَدِيثُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ فِيهِ قَوْلًا شَدِيدًا فَبَلَغَ الْقَاتِلَ قَالَ فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ قَالَ الْقَاتِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا قَالَ الَّذِي قَالَ إِلَّا تَعَوُّذًا مِنْ الْقَتْلِ قَالَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ وَعَمَّنْ قِبَلَهُ مِنْ النَّاسِ وَأَخَذَ فِي خُطْبَتِهِ ثُمَّ قَالَ أَيْضًا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا قَالَ الَّذِي قَالَ إِلَّا تَعَوُّذًا مِنْ الْقَتْلِ فَأَعْرَضَ عَنْهُ وَعَمَّنْ قِبَلَهُ مِنْ النَّاسِ وَأَخَذَ فِي خُطْبَتِهِ ثُمَّ لَمْ يَصْبِرْ فَقَالَ الثَّالِثَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا قَالَ إِلَّا تَعَوُّذًا مِنْ الْقَتْلِ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُعْرَفُ الْمَسَاءَةُ فِي وَجْهِهِ قَالَ لَهُ إِنَّ
Humayd aytdi: Menga va bir doʻstimga Valid keldi va bizga: «Yuringlar, ikkovingiz mendan yoshroq va hadisni mendan koʻra yaxshiroq saqlaysizlar», dedi. Soʻng u bizni Bishr ibn Osimning oldiga olib bordi. Abu Aliya unga: «Mana shu ikkovga oʻz hadisingni aytib ber», dedi. U dedi: Bizga Uqba ibn Molik hadis aytib berdi — Abu Nazr: al-Laysiy, dedi; Bahz: u zot uning urugʻidan edi, dedi — u shunday dedi: Rasululloh ﷺ bir sariyya joʻnatdilar. U bir qavmga hujum qildi. Qavmdan bir kishi ajralib chiqdi. Sariyyadan bir kishi qilichini yalangʻochlagan holda uning ortidan quvdi. Qavmdan ajralgan oʻsha kishi: «Men musulmonman», dedi. U esa uning aytganiga qaramay, uni urib oʻldirdi. Bu xabar Rasululloh ﷺ ga yetdi. U zot bu haqda qattiq gap aytdilar va bu qotilga yetib bordi. Rasululloh ﷺ xutba qilib turganlarida, qotil: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, u faqat oʻldirilishdan qutulish uchungina shunday dedi», dedi. U zot undan va oldilaridagi odamlardan yuz oʻgirib, xutbalarini davom ettirdilar. Soʻng u yana: «Yo Rasululloh, u faqat oʻldirilishdan qutulish uchungina shunday dedi», dedi. U zot yana undan va oldilaridagilardan yuz oʻgirib, xutbalarini davom ettirdilar. Soʻng u sabr qila olmay, uchinchi marta: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, u faqat oʻldirilishdan qutulish uchungina shunday dedi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga yuzlandilar — yuzlarida norozilik bilinib turardi — va unga: «Albatta...» dedilar.Ҳумайд айтди: Менга ва бир дўстимга Валид келди ва бизга: «Юринглар, икковингиз мендан ёшроқ ва ҳадисни мендан кўра яхшироқ сақлайсизлар», деди. Сўнг у бизни Бишр ибн Осимнинг олдига олиб борди. Абу Алия унга: «Мана шу икковга ўз ҳадисингни айтиб бер», деди. У деди: Бизга Уқба ибн Молик ҳадис айтиб берди — Абу Назр: ал-Лайсий, деди; Баҳз: у зот унинг уруғидан эди, деди — у шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ бир сарийя жўнатдилар. У бир қавмга ҳужум қилди. Қавмдан бир киши ажралиб чиқди. Сарийядан бир киши қиличини яланғочлаган ҳолда унинг ортидан қувди. Қавмдан ажралган ўша киши: «Мен мусулмонман», деди. У эса унинг айтганига қарамай, уни уриб ўлдирди. Бу хабар Расулуллоҳ ﷺ га етди. У зот бу ҳақда қаттиқ гап айтдилар ва бу қотилга етиб борди. Расулуллоҳ ﷺ хутба қилиб турганларида, қотил: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, у фақат ўлдирилишдан қутулиш учунгина шундай деди», деди. У зот ундан ва олдиларидаги одамлардан юз ўгириб, хутбаларини давом эттирдилар. Сўнг у яна: «Ё Расулуллоҳ, у фақат ўлдирилишдан қутулиш учунгина шундай деди», деди. У зот яна ундан ва олдиларидагилардан юз ўгириб, хутбаларини давом эттирдилар. Сўнг у сабр қила олмай, учинчи марта: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, у фақат ўлдирилишдан қутулиш учунгина шундай деди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга юзландилар — юзларида норозилик билиниб турарди — ва унга: «Албатта...» дедилар.