حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْمَدَنِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي حَدْرَدٍ الْأَسْلَمِيِّأَنَّهُ كَانَ لِيَهُودِيٍّ عَلَيْهِ أَرْبَعَةُ دَرَاهِمَ فَاسْتَعْدَى عَلَيْهِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ لِي عَلَى هَذَا أَرْبَعَةَ دَرَاهِمَ وَقَدْ غَلَبَنِي عَلَيْهَا فَقَالَ أَعْطِهِ حَقَّهُ قَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَقْدِرُ عَلَيْهَا قَالَ أَعْطِهِ حَقَّهُ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أَقْدِرُ عَلَيْهَا قَدْ أَخْبَرْتُهُ أَنَّكَ تَبْعَثُنَا إِلَى خَيْبَرَ فَأَرْجُو أَنْ تُغْنِمَنَا شَيْئًا فَأَرْجِعُ فَأَقْضِيهِ قَالَ أَعْطِهِ حَقَّهُ قَالَ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَالَ ثَلَاثًا لَمْ يُرَاجَعْ فَخَرَجَ بِهِ ابْنُ أَبِي حَدْرَدٍ إِلَى السُّوقِ وَعَلَى رَأْسِهِ عِصَابَةٌ وَهُوَ مُتَّزِرٌ بِبُرْدٍ فَنَزَعَ الْعِمَامَةَ عَنْ رَأْسِهِ فَاتَّزَرَ بِهَا وَنَزَعَ الْبُرْدَةَ فَقَالَ اشْتَرِ مِنِّي هَذِهِ الْبُرْدَةَ فَبَاعَهَا مِنْهُ بِأَرْبَعَةِ الدَّرَاهِمِ فَمَرَّتْ عَجُوزٌ فَقَالَتْ مَا لَكَ يَا صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهَا فَقَالَتْ هَا دُونَكَ هَذَا بِبُرْدٍ عَلَيْهَا طَرَحَتْهُ عَلَيْهِ
Ibn Abu Hadrad al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir yahudiyning unda toʻrt dirham haqi bor edi va u undan (Nabiy ﷺ huzurida) dod soʻradi. U: «Ey Muhammad, mening bu kishida toʻrt dirhamim bor, u meni undan mahrum qilyapti», dedi. U zot: «Uning haqqini ber», dedilar. U: «Seni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, menda unga (beradigan) imkon yoʻq», dedi. U zot: «Uning haqqini ber», dedilar. U: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, menda imkon yoʻq. Men unga sizning bizni Xaybarga yuborishingizni aytdim; bizga biror gʻanimat nasib qilishiga umid qilaman, qaytib kelib toʻlayman», dedi. U zot: «Uning haqqini ber», dedilar. Nabiy ﷺ bir soʻzni uch marta aytsalar, unga qayta murojaat qilinmas edi. Shunda Ibn Abu Hadrad uni bozorga olib chiqdi; boshida sallasi, egnida esa belini bogʻlagan burdasi bor edi. U boshidan sallasini yechib, u bilan belini bogʻladi va burdasini yechdi-da: «Mendan mana bu burdani sotib ol», dedi. Va uni unga toʻrt dirhamga sotdi. Shu asnoda bir kampir oʻtib qolib: «Senga nima boʻldi, ey Rasululloh ﷺning sahobasi?» dedi. U unga (boʻlgan voqeani) aytdi. Kampir: «Mana, buni ol», deb ustidagi burdani unga tashladi.Ибн Абу Ҳадрад ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир яҳудийнинг унда тўрт дирҳам ҳақи бор эди ва у ундан (Набий ﷺ ҳузурида) дод сўради. У: «Эй Муҳаммад, менинг бу кишида тўрт дирҳамим бор, у мени ундан маҳрум қиляпти», деди. У зот: «Унинг ҳаққини бер», дедилар. У: «Сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, менда унга (берадиган) имкон йўқ», деди. У зот: «Унинг ҳаққини бер», дедилар. У: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, менда имкон йўқ. Мен унга сизнинг бизни Хайбарга юборишингизни айтдим; бизга бирор ғанимат насиб қилишига умид қиламан, қайтиб келиб тўлайман», деди. У зот: «Унинг ҳаққини бер», дедилар. Набий ﷺ бир сўзни уч марта айтсалар, унга қайта мурожаат қилинмас эди. Шунда Ибн Абу Ҳадрад уни бозорга олиб чиқди; бошида салласи, эгнида эса белини боғлаган бурдаси бор эди. У бошидан салласини ечиб, у билан белини боғлади ва бурдасини ечди-да: «Мендан мана бу бурдани сотиб ол», деди. Ва уни унга тўрт дирҳамга сотди. Шу аснода бир кампир ўтиб қолиб: «Сенга нима бўлди, эй Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаси?» деди. У унга (бўлган воқеани) айтди. Кампир: «Мана, буни ол», деб устидаги бурдани унга ташлади.