Qabisa ibn Muxoriq al-Hiloliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, tilanchilik faqat uch kishidan biriga halol boʻladi: bir kishi (zimmasiga) hamola (kafolat-tovon) olgan boʻlsa, unga oʻshani topib oʻtaguncha tilanchilik halol boʻladi, soʻng (tilashdan) toʻxtaydi; bir kishini ofat urib, molini vayron qilgan boʻlsa, unga yashashga yetadigan miqdorni topib olguncha tilanchilik halol boʻladi; va bir kishini qashshoqlik urgan boʻlib, qavmidan aql egasi boʻlgan uch kishi: ‹Falonchini chindan ham qashshoqlik urdi›, desa, unga tilanchilik halol boʻladi», dedilar.Қабиса ибн Мухориқ ал-Ҳилолий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, тиланчилик фақат уч кишидан бирига ҳалол бўлади: бир киши (зиммасига) ҳамола (кафолат-товон) олган бўлса, унга ўшани топиб ўтагунча тиланчилик ҳалол бўлади, сўнг (тилашдан) тўхтайди; бир кишини офат уриб, молини вайрон қилган бўлса, унга яшашга етадиган миқдорни топиб олгунча тиланчилик ҳалол бўлади; ва бир кишини қашшоқлик урган бўлиб, қавмидан ақл эгаси бўлган уч киши: ‹Фалончини чиндан ҳам қашшоқлик урди›, деса, унга тиланчилик ҳалол бўлади», дедилар.