وَعَنْ اِبْنِ عُمَرَ -رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا- قَالَ : { أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ , فَأَتَى اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -يَسْتَأْمِرُهُ فِيهَا , فَقَالَ : يَا رَسُولَ اَللَّهِ ! إِنِّي أَصَبْتُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ هُوَ أَنْفَسُ عِنْدِي مِنْه ُ 1 . قَالَ : " إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا , وَتَصَدَّقْتَ بِهَا " . قَالَ : فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ , [غَيْرَ] أَنَّهُ لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا, وَلَا يُورَثُ , وَلَا يُوهَبُ , فَتَصَدَّقَ بِهَا فِي اَلْفُقَرَاءِ , وَفِي اَلْقُرْبَى , وَفِي اَلرِّقَابِ , وَفِي سَبِيلِ اَللَّهِ , وَابْنِ اَلسَّبِيلِ , وَالضَّيْفِ , لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ , وَيُطْعِمَ صَدِيقاً } 2 غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ مَالً ا 3 . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ , وَاللَّفْظُ لِمُسْلِمٍ . 4 . 1 - زاد مسلم : " فما تأمرني به " وللبخاري : " فما تأمر به ". 2 - في رواية للبخاري ( 2764 ) : " أو يوكل صديقه ". 3 - الذي في مسلم : " غير متمول فيه " ، وهي للبخاري أيضا ( 2772 ) . ولهما في رواية : " غير متأثل مالا ". 4 - صحيح . رواه البخاري ( 2737 ) ، ومسلم (1632) ولا أجد كبير فائدة لقول الحافظ : " واللفظ لمسلم " . والله أعلم.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar Xaybarda bir yer (ulush) oldi va bu haqda maslahat soʻrab Nabiy ﷺ huzuriga keldi-da: «Yo Rasululloh! Men Xaybarda bir yer oldim, undan koʻra nafisroq (qadrliroq) molni hech qachon qoʻlga kiritmagan edim», dedi. U zot: «Agar xohlasang, uning aslini (vaqf qilib) ushlab tur va uni sadaqa qil», dedilar. (Ibn Umar) aytdi: Bas, Umar uni — asli sotilmasligi, meros qilinmasligi va hadya qilinmasligi (sharti bilan) — sadaqa qildi; uni faqirlarga, qarindoshlarga, qul ozod qilishga, Alloh yoʻliga, yoʻlovchiga va mehmonga sadaqa qildi. Uni idora qilgan kishining undan maʼruf (odob) bilan yeyishi va (oʻziga) mol toʻplab olmagan holda doʻstiga yedirishi gunoh emas.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар Хайбарда бир ер (улуш) олди ва бу ҳақда маслаҳат сўраб Набий ﷺ ҳузурига келди-да: «Ё Расулуллоҳ! Мен Хайбарда бир ер олдим, ундан кўра нафисроқ (қадрлироқ) молни ҳеч қачон қўлга киритмаган эдим», деди. У зот: «Агар хоҳласанг, унинг аслини (вақф қилиб) ушлаб тур ва уни садақа қил», дедилар. (Ибн Умар) айтди: Бас, Умар уни — асли сотилмаслиги, мерос қилинмаслиги ва ҳадя қилинмаслиги (шарти билан) — садақа қилди; уни фақирларга, қариндошларга, қул озод қилишга, Аллоҳ йўлига, йўловчига ва меҳмонга садақа қилди. Уни идора қилган кишининг ундан маъруф (одоб) билан ейиши ва (ўзига) мол тўплаб олмаган ҳолда дўстига едириши гуноҳ эмас.