(Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Men bir guruh (kishilar) bilan Rasululloh ﷺga bayʼat berdim. U zot: «Allohga hech narsani sherik qilmaslik, oʻgʻirlik qilmaslik, farzandlaringizni oʻldirmaslik, qoʻl va oyoqlaringiz orasida (oʻzingiz) toʻqib chiqargan bir bohtonni (tuhmatni) keltirmaslik va menga (biror) yaxshi ishda osiy boʻlmaslik (sharti) bilan sizlardan bayʼat olaman. Sizlardan kim (ahdiga) vafo qilsa, uning ajri Alloh zimmasidadir; kim bulardan birortasini qilib, dunyoda u uchun jazolansa, bu unga kafforat va poklikdir; kimni Alloh yopsa (oshkor qilmasa), bu Allohga (havola) — xohlasa, azoblaydi, xohlasa, kechiradi», dedilar. (Abu Abdulloh (Buxoriy) aytdi: Oʻgʻri qoʻli kesilgandan keyin tavba qilsa, uning guvohligi qabul qilinadi; had urilgan har bir kishi ham shunday — tavba qilsa, guvohligi qabul qilinadi.)(Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Мен бир гуруҳ (кишилар) билан Расулуллоҳ ﷺга байъат бердим. У зот: «Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслик, ўғирлик қилмаслик, фарзандларингизни ўлдирмаслик, қўл ва оёқларингиз орасида (ўзингиз) тўқиб чиқарган бир боҳтонни (туҳматни) келтирмаслик ва менга (бирор) яхши ишда осий бўлмаслик (шарти) билан сизлардан байъат оламан. Сизлардан ким (аҳдига) вафо қилса, унинг ажри Аллоҳ зиммасидадир; ким булардан бирортасини қилиб, дунёда у учун жазоланса, бу унга каффорат ва покликдир; кимни Аллоҳ ёпса (ошкор қилмаса), бу Аллоҳга (ҳавола) — хоҳласа, азоблайди, хоҳласа, кечиради», дедилар. (Абу Абдуллоҳ (Бухорий) айтди: Ўғри қўли кесилгандан кейин тавба қилса, унинг гувоҳлиги қабул қилинади; ҳад урилган ҳар бир киши ҳам шундай — тавба қилса, гувоҳлиги қабул қилинади.)