حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الذَّنْبِ أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ قَالَ " أَنْ تَدْعُوَ لِلَّهِ نِدًّا، وَهْوَ خَلَقَكَ ". قَالَ ثُمَّ أَىٌّ قَالَ " ثُمَّ أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ، أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ ". قَالَ ثُمَّ أَىٌّ قَالَ " ثُمَّ أَنْ تُزَانِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ تَصْدِيقَهَا [quran sura="25" aya_start="68" aya_end="68"]{وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَلاَ يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا} الآيَةَ.
(Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Bir kishi: «Yo Rasululloh, Allohning nazdida qaysi gunoh eng katta?» dedi. U zot: «Seni yaratgan boʻla turib, Allohga sherik (teng) chaqirishing (deb daʼvo qilishing)», dedilar. U: «Soʻng qaysi?» dedi. U zot: «Soʻng — sen bilan birga ovqatlanadi degan (qoʻrquv) sababli farzandingni oʻldirishing», dedilar. U: «Soʻng qaysi?» dedi. U zot: «Soʻng — qoʻshningning ayoli bilan zino qilishing», dedilar. Bas, Alloh azza va jalla buni tasdiqlab (mana shu oyatni) nozil qildi: «Ular Alloh bilan birga boshqa ilohga ibodat qilmaydilar; Alloh harom qilgan jonni — haqli (sabab)dan boshqa (holda) — oʻldirmaydilar va zino qilmaydilar. Kim shularni qilsa, (ogʻir) jazoga yoʻliqadi» (Furqon surasi, 68-oyat va undan keyingisi).(Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳнинг наздида қайси гуноҳ энг катта?» деди. У зот: «Сени яратган бўла туриб, Аллоҳга шерик (тенг) чақиришинг (деб даъво қилишинг)», дедилар. У: «Сўнг қайси?» деди. У зот: «Сўнг — сен билан бирга овқатланади деган (қўрқув) сабабли фарзандингни ўлдиришинг», дедилар. У: «Сўнг қайси?» деди. У зот: «Сўнг — қўшнингнинг аёли билан зино қилишинг», дедилар. Бас, Аллоҳ азза ва жалла буни тасдиқлаб (мана шу оятни) нозил қилди: «Улар Аллоҳ билан бирга бошқа илоҳга ибодат қилмайдилар; Аллоҳ ҳаром қилган жонни — ҳақли (сабаб)дан бошқа (ҳолда) — ўлдирмайдилар ва зино қилмайдилар. Ким шуларни қилса, (оғир) жазога йўлиқади» (Фурқон сураси, 68-оят ва ундан кейингиси).