حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنَ الْيَهُودِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَدْ لُطِمَ وَجْهُهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِكَ مِنَ الأَنْصَارِ لَطَمَ فِي وَجْهِي. قَالَ " ادْعُوهُ ". فَدَعَوْهُ. قَالَ " لِمَ لَطَمْتَ وَجْهَهُ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي مَرَرْتُ بِالْيَهُودِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ وَالَّذِي اصْطَفَى مُوسَى عَلَى الْبَشَرِ. قَالَ قُلْتُ وَعَلَى مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَأَخَذَتْنِي غَضْبَةٌ فَلَطَمْتُهُ. قَالَ " لاَ تُخَيِّرُونِي مِنْ بَيْنِ الأَنْبِيَاءِ فَإِنَّ النَّاسَ يَصْعَقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُفِيقُ، فَإِذَا أَنَا بِمُوسَى آخِذٌ بِقَائِمَةٍ مِنْ قَوَائِمِ الْعَرْشِ، فَلاَ أَدْرِي أَفَاقَ قَبْلِي أَمْ جُزِيَ بِصَعْقَةِ الطُّورِ ".
(Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Yahudiylardan bir kishi — yuziga shapati urilgan holda — Paygʻambar ﷺning huzurlariga kelib: «Ey Muhammad, sahobalaringdan boʻlgan ansoriy bir kishi yuzimga shapati urdi», dedi. U zot: «Uni chaqiringlar», dedilar. Uni chaqirdilar. U zot: «Nega uning yuziga shapati urding?» dedilar. U: «Yo Rasululloh, men yahudiylarning yonidan oʻtayotgan edim, uning: ‹Musoni (butun) bashariyat ustidan (afzal qilib) tanlagan Zotga qasam!› deganini eshitdim. Men: ‹Muhammad ustidan hammi?› dedim. Shunda meni gʻazab tutdi va uni shapatiladim (urdim)», dedi. U zot: «Meni paygʻambarlar orasidan (afzal deb) tanlamanglar; chunki odamlar Qiyomat kuni (hammasi) hushidan ketadi, men esa birinchi boʻlib hushiga keladigan boʻlaman. Shunda men Musoni — Arshning ustunlaridan birini ushlagan holda — koʻraman. Bilmadim: u mendan oldin hushiga keldimi yoki (dunyoda) Tur (togʻi)dagi behushligi evaziga (Qiyomat behushligidan) mustasno qilindimi», dedilar.(Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Яҳудийлардан бир киши — юзига шапати урилган ҳолда — Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Эй Муҳаммад, саҳобаларингдан бўлган ансорий бир киши юзимга шапати урди», деди. У зот: «Уни чақиринглар», дедилар. Уни чақирдилар. У зот: «Нега унинг юзига шапати урдинг?» дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, мен яҳудийларнинг ёнидан ўтаётган эдим, унинг: ‹Мусони (бутун) башарият устидан (афзал қилиб) танлаган Зотга қасам!› деганини эшитдим. Мен: ‹Муҳаммад устидан ҳамми?› дедим. Шунда мени ғазаб тутди ва уни шапатиладим (урдим)», деди. У зот: «Мени пайғамбарлар орасидан (афзал деб) танламанглар; чунки одамлар Қиёмат куни (ҳаммаси) ҳушидан кетади, мен эса биринчи бўлиб ҳушига келадиган бўламан. Шунда мен Мусони — Аршнинг устунларидан бирини ушлаган ҳолда — кўраман. Билмадим: у мендан олдин ҳушига келдими ёки (дунёда) Тур (тоғи)даги беҳушлиги эвазига (Қиёмат беҳушлигидан) мустасно қилиндими», дедилар.