حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ مَخْشِيٍّ، عَنِ ابْنِ الْفِرَاسِيِّ، قَالَ كُنْتُ أَصِيدُ وَكَانَتْ لِي قِرْبَةٌ أَجْعَلُ فِيهَا مَاءً وَإِنِّي تَوَضَّأْتُ بِمَاءِ الْبَحْرِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ " هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ الْحِلُّ مَيْتَتُهُ " .
Ibn al-Firosiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men baliq ovlardim va yonimda suv soladigan bir mesh bor edi. Men dengiz suvi bilan taharat oldim va buni Rasululloh ﷺga aytdim. Shunda u zot: ‹Uning suvi pokdir, oʻligi haloldir›, dedilar», dedi.Ибн ал-Фиросий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен балиқ овлардим ва ёнимда сув соладиган бир меш бор эди. Мен денгиз суви билан таҳарат олдим ва буни Расулуллоҳ ﷺга айтдим. Шунда у зот: ‹Унинг суви покдир, ўлиги ҳалолдир›, дедилар», деди.