حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا اسْتَعَارَتْ مِنْ أَسْمَاءَ قِلاَدَةً فَهَلَكَتْ فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أُنَاسًا فِي طَلَبِهَا فَأَدْرَكَتْهُمُ الصَّلاَةُ فَصَلَّوْا بِغَيْرِ وُضُوءٍ فَلَمَّا أَتَوُا النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ شَكَوْا ذَلِكَ إِلَيْهِ فَنَزَلَتْ آيَةُ التَّيَمُّمِ فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ جَزَاكِ اللَّهُ خَيْرًا فَوَاللَّهِ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ قَطُّ إِلاَّ جَعَلَ اللَّهُ لَكِ مِنْهُ مَخْرَجًا وَجَعَلَ لِلْمُسْلِمِينَ فِيهِ بَرَكَةً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Asmodan bir marjon ariyat (qarzga) olgan edi, u yoʻqolib qoldi. Shunda Nabiy ﷺ uni qidirish uchun bir necha kishini yubordilar. Ularga namoz vaqti yetdi va ular taharatsiz namoz oʻqidilar. Nabiy ﷺning huzurlariga kelganlarida buni u zotga shikoyat qildilar. Shunda tayammum oyati nozil boʻldi. Usayd ibn Huzayr: «Alloh senga yaxshi mukofot bersin! Ollohga qasamki, senga qanday ish tushmasin, Alloh sen uchun undan chiqish yoʻlini qilib berdi va musulmonlar uchun unda baraka qildi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Асмодан бир маржон арият (қарзга) олган эди, у йўқолиб қолди. Шунда Набий ﷺ уни қидириш учун бир неча кишини юбордилар. Уларга намоз вақти етди ва улар таҳаратсиз намоз ўқидилар. Набий ﷺнинг ҳузурларига келганларида буни у зотга шикоят қилдилар. Шунда таяммум ояти нозил бўлди. Усайд ибн Ҳузайр: «Аллоҳ сенга яхши мукофот берсин! Оллоҳга қасамки, сенга қандай иш тушмасин, Аллоҳ сен учун ундан чиқиш йўлини қилиб берди ва мусулмонлар учун унда барака қилди», деди.