Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bir kecha xufton namozini kechaning yarmiga yaqin vaqtgacha kechiktirdilar. Namozni oʻqib boʻlgach, bizga yuzlarini oʻgirib: «Odamlar allaqachon namoz oʻqib, uxlab qolishdi. Sizlar esa namozni kutib turgan ekansizlar, hamon namozda boʻlaverasizlar», dedilar. Anas aytdi: «Goʻyo u zotning uzugining yaltirashini hozir ham koʻrib turgandekman.»Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У бир кеча хуфтон намозини кечанинг ярмига яқин вақтгача кечиктирдилар. Намозни ўқиб бўлгач, бизга юзларини ўгириб: «Одамлар аллақачон намоз ўқиб, ухлаб қолишди. Сизлар эса намозни кутиб турган экансизлар, ҳамон намозда бўлаверасизлар», дедилар. Анас айтди: «Гўё у зотнинг узугининг ялтирашини ҳозир ҳам кўриб тургандекман.»