حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ وَاعَدَ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي سَاعَةٍ يَأْتِيهِ فِيهَا فَرَاثَ عَلَيْهِ فَخَرَجَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَإِذَا هُوَ بِجِبْرِيلَ قَائِمٌ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ " مَا مَنَعَكَ أَنْ تَدْخُلَ " . قَالَ إِنَّ فِي الْبَيْتِ كَلْبًا وَإِنَّا لاَ نَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ صُورَةٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Jibril alayhissalom Rasululloh ﷺga muayyan bir vaqtda kelishga vaʼda bergan edi. Ammo u kechikdi. Shunda Nabiy ﷺ tashqariga chiqib, Jibrilning eshik oldida turganini koʻrdilar-da: «Kirishingdan seni nima toʻsdi?» dedilar. U: «Uyingizda it bor, biz esa ichida it yoki surat boʻlgan uyga kirmaymiz», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Жибрил алайҳиссалом Расулуллоҳ ﷺга муайян бир вақтда келишга ваъда берган эди. Аммо у кечикди. Шунда Набий ﷺ ташқарига чиқиб, Жибрилнинг эшик олдида турганини кўрдилар-да: «Киришингдан сени нима тўсди?» дедилар. У: «Уйингизда ит бор, биз эса ичида ит ёки сурат бўлган уйга кирмаймиз», деди.