Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biz Ibrohim — alayhissalom — dan koʻra shak(ka)ga haqliroqmiz — u: {Rabbim, oʻliklarni qanday tiriltirishingni menga koʻrsatgin, dedi. (Alloh): Iymon keltirmadingmi? dedi. (Ibrohim): Ha (iymon keltirdim), lekin qalbim xotirjam boʻlishi uchun (soʻrayapman), dedi} (deganda)», dedilar. (Paygʻambar): «Alloh Lutga rahm qilsin — u mustahkam bir tayanchga (Allohga) suyanardi. Va agar men Yusuf qancha (muddat) zindonda qolgan boʻlsa, shuncha qolganimda, (meni ozod qilishni taklif qilib) chaqiruvchiga albatta (darrov) javob (rozilik) berardim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Биз Иброҳим — алайҳиссалом — дан кўра шак(ка)га ҳақлироқмиз — у: {Раббим, ўликларни қандай тирилтиришингни менга кўрсатгин, деди. (Аллоҳ): Иймон келтирмадингми? деди. (Иброҳим): Ҳа (иймон келтирдим), лекин қалбим хотиржам бўлиши учун (сўраяпман), деди} (деганда)», дедилар. (Пайғамбар): «Аллоҳ Лутга раҳм қилсин — у мустаҳкам бир таянчга (Аллоҳга) суянарди. Ва агар мен Юсуф қанча (муддат) зиндонда қолган бўлса, шунча қолганимда, (мени озод қилишни таклиф қилиб) чақирувчига албатта (дарров) жавоб (розилик) берардим», дедилар.