وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَيَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، جَمِيعًا عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا امْرِئٍ قَالَ لأَخِيهِ يَا كَافِرُ . فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا إِنْ كَانَ كَمَا قَالَ وَإِلاَّ رَجَعَتْ عَلَيْهِ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysiki kishi (oʻz) birodariga ‹Ey kofir!› desa, u (kufr) ikkisidan biriga qaytadi: agar (aytgani) u aytgandek boʻlsa (haqiqatan kofir boʻlsa, gap shunday); aks holda esa, u (kufr soʻzi) oʻziga (aytuvchining oʻziga) qaytadi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайсики киши (ўз) биродарига ‹Эй кофир!› деса, у (куфр) иккисидан бирига қайтади: агар (айтгани) у айтгандек бўлса (ҳақиқатан кофир бўлса, гап шундай); акс ҳолда эса, у (куфр сўзи) ўзига (айтувчининг ўзига) қайтади», дедилар.