Xabbob ibn al-Aratt (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Alloh yoʻlida, Allohning yuzini (rizoligini) istab, Rasululloh ﷺ bilan birga hijrat qildik, shunday qilib ajrimiz Alloh zimmasiga vojib boʻldi. Bizdan baʼzilar (vafot etib) oʻtib ketdi, ular ajridan hech narsani (bu dunyoda) yemadi; ulardan biri Musʼab ibn Umayr edi. U Uhud kuni shahid boʻldi va uni kafanlash uchun bir namira (yoʻl-yoʻl jun chopon)dan boshqa hech narsa topilmadi. Biz uni boshiga qoʻysak, oyoqlari ochilib qolar, oyoqlariga qoʻysak, boshi ochilib qolar edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni boshi tomonidan qoʻyinglar, oyoqlariga izxir (oʻti)dan qoʻyinglar», dedilar. Bizdan baʼzilarning mevasi yetilib, u (oʻsha mevasini bu dunyoda) terib (yemoqda).Хаббоб ибн ал-Аратт (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Аллоҳ йўлида, Аллоҳнинг юзини (ризолигини) истаб, Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳижрат қилдик, шундай қилиб ажримиз Аллоҳ зиммасига вожиб бўлди. Биздан баъзилар (вафот этиб) ўтиб кетди, улар ажридан ҳеч нарсани (бу дунёда) емади; улардан бири Мусъаб ибн Умайр эди. У Уҳуд куни шаҳид бўлди ва уни кафанлаш учун бир намира (йўл-йўл жун чопон)дан бошқа ҳеч нарса топилмади. Биз уни бошига қўйсак, оёқлари очилиб қолар, оёқларига қўйсак, боши очилиб қолар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни боши томонидан қўйинглар, оёқларига изхир (ўти)дан қўйинглар», дедилар. Биздан баъзиларнинг меваси етилиб, у (ўша мевасини бу дунёда) териб (емоқда).