حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ - حَدَّثَنَا نَافِعٌ، قَالَ قِيلَ لاِبْنِ عُمَرَ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ تَبِعَ جَنَازَةً فَلَهُ قِيرَاطٌ مِنَ الأَجْرِ " . فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ أَكْثَرَ عَلَيْنَا أَبُو هُرَيْرَةَ . فَبَعَثَ إِلَى عَائِشَةَ فَسَأَلَهَا فَصَدَّقَتْ أَبَا هُرَيْرَةَ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ لَقَدْ فَرَّطْنَا فِي قَرَارِيطَ كَثِيرَةٍ .
Nofiʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Umarga: «Abu Hurayra: ‹Men Rasululloh ﷺ ‹Kim janozaga ergashsa, unga (ajrdan) bir qirot (savob) boʻladi›, deganlarini eshitdim› deydi», dedilar. Shunda Ibn Umar: «Abu Hurayra bizga (rivoyatni) koʻpaytirib yubordi», dedi. Soʻng (kishini) Oishaning oldiga yuborib, undan soʻradi. U Abu Hurayrani tasdiqladi. Shunda Ibn Umar: «Biz koʻp qirotlardan mahrum boʻlibmiz», dedi.Нофиъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Ибн Умарга: «Абу Ҳурайра: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺ ‹Ким жанозага эргашса, унга (ажрдан) бир қирот (савоб) бўлади›, деганларини эшитдим› дейди», дедилар. Шунда Ибн Умар: «Абу Ҳурайра бизга (ривоятни) кўпайтириб юборди», деди. Сўнг (кишини) Оишанинг олдига юбориб, ундан сўради. У Абу Ҳурайрани тасдиқлади. Шунда Ибн Умар: «Биз кўп қиротлардан маҳрум бўлибмиз», деди.