وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، ح حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ إِسْحَاقَ، كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . وَفِي حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ تُوصِ . كَمَا قَالَ ابْنُ بِشْرٍ وَلَمْ يَقُلْ ذَلِكَ الْبَاقُونَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Yo Rasululloh! Onam vasiyat qilmasdan, toʻsatdan jon berdi. Agar gapira olganida, sadaqa qilar edi, deb oʻylayman. Men uning nomidan sadaqa qilsam, unga ajr boʻladimi?» dedi. U zot ﷺ: «Ha», — dedilar. Abu Usomaning hadisida Ibn Bishr aytgani kabi «vasiyat qilmadi» (degan soʻz) bor, qolganlari buni aytmaganlar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Ё Расулуллоҳ! Онам васият қилмасдан, тўсатдан жон берди. Агар гапира олганида, садақа қилар эди, деб ўйлайман. Мен унинг номидан садақа қилсам, унга ажр бўладими?» деди. У зот ﷺ: «Ҳа», — дедилар. Абу Усоманинг ҳадисида Ибн Бишр айтгани каби «васият қилмади» (деган сўз) бор, қолганлари буни айтмаганлар.