Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yetti (toifa kishi bor) — soyadan boshqa hech qanday soya boʻlmaydigan kunda Alloh ularni Oʻz soyasida soyalantiradi: odil imom (rahbar); Allohga ibodat (qilish) bilan voyaga yetgan yigit; qalbi masjidlarga bogʻlangan kishi; Alloh yoʻlida bir-birini sevib, shu yoʻlda yigʻilib, shu yoʻlda ajralgan ikki kishi; mansab va goʻzallik egasi boʻlgan ayol (zinoga) chorlaganida ‹Men Allohdan qoʻrqaman› degan kishi; bir sadaqa berib, uni shu qadar yashirganki, oʻng qoʻli sarflagan narsani chap qoʻli bilmaydigan kishi; va yolgʻiz oʻzida Allohni zikr qilib, koʻzlaridan yosh oqqan kishi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Етти (тоифа киши бор) — соядан бошқа ҳеч қандай соя бўлмайдиган кунда Аллоҳ уларни Ўз соясида соялантиради: одил имом (раҳбар); Аллоҳга ибодат (қилиш) билан вояга етган йигит; қалби масжидларга боғланган киши; Аллоҳ йўлида бир-бирини севиб, шу йўлда йиғилиб, шу йўлда ажралган икки киши; мансаб ва гўзаллик эгаси бўлган аёл (зинога) чорлаганида ‹Мен Аллоҳдан қўрқаман› деган киши; бир садақа бериб, уни шу қадар яширганки, ўнг қўли сарфлаган нарсани чап қўли билмайдиган киши; ва ёлғиз ўзида Аллоҳни зикр қилиб, кўзларидан ёш оққан киши», — дедилар.