Sahih Muslim · HadisСаҳиҳ Муслим · Ҳадис1040 bBob 35:Боб 35: Odamlardan tilanishning makruhligiОдамлардан тиланишнинг макруҳлигиباب كَرَاهَةِ الْمَسْأَلَةِ لِلنَّاسِ
وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَخِي الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ " مُزْعَةُ " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kishida tilanish (odat boʻlib qolaversa), nihoyat u Ollohga yuzida (bir parcha ham) goʻsht qolmagan holda yoʻliqadi», — dedilar. Ammo bu rivoyatda «muzʼa (parcha goʻsht)» (soʻzi) zikr qilinmagan.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кишида тиланиш (одат бўлиб қолаверса), ниҳоят у Оллоҳга юзида (бир парча ҳам) гўшт қолмаган ҳолда йўлиқади», — дедилар. Аммо бу ривоятда «музъа (парча гўшт)» (сўзи) зикр қилинмаган.
Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ