وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عِيَاضِ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ مُعَاوِيَةَ، لَمَّا جَعَلَ نِصْفَ الصَّاعِ مِنَ الْحِنْطَةِ عِدْلَ صَاعٍ مِنْ تَمْرٍ أَنْكَرَ ذَلِكَ أَبُو سَعِيدٍ وَقَالَ لاَ أُخْرِجُ فِيهَا إِلاَّ الَّذِي كُنْتُ أُخْرِجُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muoviya bugʻdoyning yarim soʼini bir soʼ xurmoga teng qilganida, Abu Said buni inkor etib: «Men u (zakot)ni Rasululloh ﷺ zamonida chiqarganimdan boshqa narsa bilan chiqarmayman — bir soʼ xurmo yoki bir soʼ mayiz yoki bir soʼ arpa yoki bir soʼ quritilgan qatiq (aqit)», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муовия буғдойнинг ярим сўини бир сў хурмога тенг қилганида, Абу Саид буни инкор этиб: «Мен у (закот)ни Расулуллоҳ ﷺ замонида чиқарганимдан бошқа нарса билан чиқармайман — бир сў хурмо ёки бир сў майиз ёки бир сў арпа ёки бир сў қуритилган қатиқ (ақит)», деди.