وَحَدَّثَنَاهُ قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ - عَنْ جَعْفَرٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ شَقَّ عَلَيْهِمُ الصِّيَامُ وَإِنَّمَا يَنْظُرُونَ فِيمَا فَعَلْتَ . فَدَعَا بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ بَعْدَ الْعَصْرِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan shu maʼnoda rivoyat qilinadi va (unga shuni) ziyoda qilingan: u zotga: «Odamlarga roʻza ogʻir boʻldi, ular Siz nima qilishingizga qarab turibdilar», deyildi. Shunda u zot asrdan keyin bir idish suv soʻradilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан шу маънода ривоят қилинади ва (унга шуни) зиёда қилинган: у зотга: «Одамларга рўза оғир бўлди, улар Сиз нима қилишингизга қараб турибдилар», дейилди. Шунда у зот асрдан кейин бир идиш сув сўрадилар.