حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصُومُ عَاشُورَاءَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ فَلَمَّا هَاجَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ فَلَمَّا فُرِضَ شَهْرُ رَمَضَانَ قَالَ " مَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Quraysh johiliyatda Oshuro kuni roʻza tutardi, Rasululloh ﷺ ham uni tutardilar. Madinaga hijrat qilganlarida ham uni tutdilar va (boshqalarni) uni tutishga buyurdilar. Ramazon oyi (roʻzasi) farz qilingach esa: ‹Kim xohlasa, uni tutsin, kim xohlasa, uni tark qilsin›, dedilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Қурайш жоҳилиятда Ошуро куни рўза тутарди, Расулуллоҳ ﷺ ҳам уни тутардилар. Мадинага ҳижрат қилганларида ҳам уни тутдилар ва (бошқаларни) уни тутишга буюрдилар. Рамазон ойи (рўзаси) фарз қилингач эса: ‹Ким хоҳласа, уни тутсин, ким хоҳласа, уни тарк қилсин›, дедилар».