Zirr ibn Hubaysh shunday der edi: Men Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan soʻrab: «Birodaring Ibn Masʼud: ‹Kim yil davomida (kechalari namozga) tursa, Laylatul-qadrga erishadi›, — deydi», dedim. Shunda u: «Alloh unga rahmat qilsin! U odamlar (bir kechaga) suyanib qoʻymasligini istagan. Vaholanki, u uning Ramazonda ekanini, oxirgi oʻn kunlikda ekanini va u yigirma yettinchi kecha ekanini bilgan», — dedi. Soʻng u istisno qilmay (yaʼni inshoolloh demay): «U yigirma yettinchi kechadir», deb qasam ichdi. Men: «Buni nimaga asoslanib aytyapsan, ey Abu Munzir?» dedim. U: «Rasululloh ﷺ bizga xabar bergan alomat yoki belgi sababli (aytyapman); u (kun)da quyosh nursiz holda chiqadi», — dedi.Зирр ибн Ҳубайш шундай дер эди: Мен Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан сўраб: «Биродаринг Ибн Масъуд: ‹Ким йил давомида (кечалари намозга) турса, Лайлатул-қадрга эришади›, — дейди», дедим. Шунда у: «Аллоҳ унга раҳмат қилсин! У одамлар (бир кечага) суяниб қўймаслигини истаган. Ваҳоланки, у унинг Рамазонда эканини, охирги ўн кунликда эканини ва у йигирма еттинчи кеча эканини билган», — деди. Сўнг у истисно қилмай (яъни иншооллоҳ демай): «У йигирма еттинчи кечадир», деб қасам ичди. Мен: «Буни нимага асосланиб айтяпсан, эй Абу Мунзир?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ бизга хабар берган аломат ёки белги сабабли (айтяпман); у (кун)да қуёш нурсиз ҳолда чиқади», — деди.