حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ نَرَى إِلاَّ أَنَّهُ الْحَجُّ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ تَطَوَّفْنَا بِالْبَيْتِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ أَنْ يَحِلَّ - قَالَتْ - فَحَلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ سَاقَ الْهَدْىَ وَنِسَاؤُهُ لَمْ يَسُقْنَ الْهَدْىَ فَأَحْلَلْنَ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَحِضْتُ فَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ - قَالَتْ - قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَرْجِعُ النَّاسُ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ وَأَرْجِعُ أَنَا بِحَجَّةٍ قَالَ " أَوَمَا كُنْتِ طُفْتِ لَيَالِيَ قَدِمْنَا مَكَّةَ " . قَالَتْ قُلْتُ لاَ . قَالَ " فَاذْهَبِي مَعَ أَخِيكِ إِلَى التَّنْعِيمِ فَأَهِلِّي بِعُمْرَةٍ ثُمَّ مَوْعِدُكِ مَكَانَ كَذَا وَكَذَا " . قَالَتْ صَفِيَّةُ مَا أُرَانِي إِلاَّ حَابِسَتَكُمْ قَالَ " عَقْرَى حَلْقَى أَوَمَا كُنْتِ طُفْتِ يَوْمَ النَّحْرِ " . قَالَتْ بَلَى . قَالَ " لاَ بَأْسَ انْفِرِي " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُصْعِدٌ مِنْ مَكَّةَ وَأَنَا مُنْهَبِطَةٌ عَلَيْهَا أَوْ أَنَا مُصْعِدَةٌ وَهُوَ مُنْهَبِطٌ مِنْهَا . وَقَالَ إِسْحَاقُ مُتَهَبِّطَةٌ وَمُتَهَبِّطٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: (Oisha) dedi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga, faqat hajni koʻzlagan holda chiqdik. Makkaga kelganimizda Baytni tavof qildik. Rasululloh ﷺ yonida hadyi (qurbonlik mol) boʻlmaganlarga ihromdan chiqishni buyurdilar.» (Oisha) dedi: «Shunda yonida hadyi boʻlmaganlar ihromdan chiqdilar, u zotning ayollari ham hadyi olib kelmagan edilar, ular ham ihromdan chiqdilar.» Oisha dedi: «Men hayz koʻrgan edim, shu sababli Baytni tavof qilmadim. Hasba kechasi boʻlganda» — (Oisha) dedi — «men: ‹Yo Rasululloh! Odamlar bir umra va bir haj bilan qaytadi, men esa bir haj bilan qaytaman›, — dedim. (U zot): ‹Makkaga kelgan kechalarimizda tavof qilmaganmiding?› — dedilar.» (Oisha) dedi: «Men: ‹Yoʻq›, — dedim. (U zot): ‹Akang bilan Tanʼimga bor, umraga niyat qilib ihromga kir, soʻng vaʼda joying falon-falon yerda boʻlsin›, — dedilar.» Safiyya: «Men sizlarni faqat ushlab qoladiganga oʻxshayman (hayz koʻrganim uchun)», — dedi. (U zot): «Sharmandang qursin (boshing ozorlansin)! Nahr kuni tavof qilmaganmiding?» — dedilar. (Safiyya): «Aksincha (qilganman)», — dedi. (U zot): «Zarari yoʻq, yoʻlga chiq», — dedilar. Oisha dedi: «Rasululloh ﷺ Makkadan yuqoriga koʻtarilayotgan paytlarida menga roʻbaroʻ keldilar, men esa unga (yoʻlga) pastga tushib kelayotgan edim; yoki men yuqoriga koʻtarilayotgan edim, u zot esa pastga tushayotgan edilar.» Isʼhoq esa: «pastga tushuvchi» (deb soʻzlarini boshqacha) dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: (Оиша) деди: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга, фақат ҳажни кўзлаган ҳолда чиқдик. Маккага келганимизда Байтни тавоф қилдик. Расулуллоҳ ﷺ ёнида ҳадйи (қурбонлик мол) бўлмаганларга иҳромдан чиқишни буюрдилар.» (Оиша) деди: «Шунда ёнида ҳадйи бўлмаганлар иҳромдан чиқдилар, у зотнинг аёллари ҳам ҳадйи олиб келмаган эдилар, улар ҳам иҳромдан чиқдилар.» Оиша деди: «Мен ҳайз кўрган эдим, шу сабабли Байтни тавоф қилмадим. Ҳасба кечаси бўлганда» — (Оиша) деди — «мен: ‹Ё Расулуллоҳ! Одамлар бир умра ва бир ҳаж билан қайтади, мен эса бир ҳаж билан қайтаман›, — дедим. (У зот): ‹Маккага келган кечаларимизда тавоф қилмаганмидинг?› — дедилар.» (Оиша) деди: «Мен: ‹Йўқ›, — дедим. (У зот): ‹Аканг билан Танъимга бор, умрага ният қилиб иҳромга кир, сўнг ваъда жойинг фалон-фалон ерда бўлсин›, — дедилар.» Сафийя: «Мен сизларни фақат ушлаб қоладиганга ўхшайман (ҳайз кўрганим учун)», — деди. (У зот): «Шарманданг қурсин (бошинг озорлансин)! Наҳр куни тавоф қилмаганмидинг?» — дедилар. (Сафийя): «Аксинча (қилганман)», — деди. (У зот): «Зарари йўқ, йўлга чиқ», — дедилар. Оиша деди: «Расулуллоҳ ﷺ Маккадан юқорига кўтарилаётган пайтларида менга рўбарў келдилар, мен эса унга (йўлга) пастга тушиб келаётган эдим; ёки мен юқорига кўтарилаётган эдим, у зот эса пастга тушаётган эдилар.» Исъҳоқ эса: «пастга тушувчи» (деб сўзларини бошқача) деди.