وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ اجْتَمَعَ عَلِيٌّ وَعُثْمَانُ - رضى الله عنهما - بِعُسْفَانَ فَكَانَ عُثْمَانُ يَنْهَى عَنِ الْمُتْعَةِ أَوِ الْعُمْرَةِ فَقَالَ عَلِيٌّ مَا تُرِيدُ إِلَى أَمْرٍ فَعَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَنْهَى عَنْهُ فَقَالَ عُثْمَانُ دَعْنَا مِنْكَ . فَقَالَ إِنِّي لاَ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَدَعَكَ فَلَمَّا أَنْ رَأَى عَلِيٌّ ذَلِكَ أَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا .
Said ibn al-Musayyab (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ali va Usmon Usfonda toʻplashdilar. Usmon mutʼa yoki umradan qaytarar edi. Shunda Ali: «Rasululloh ﷺ qilgan ishdan qaytarib, nimani koʻzlayapsan?» dedi. Usmon: «Bizni oʻz holimizga qoʻy», dedi. (Ali): «Men seni oʻz holingga qoʻya olmayman», dedi. Ali buni koʻrgach, ikkovi (haj va umra)ga birga (qiron qilib) ehlol qildi (ehromga kirdi).Саид ибн ал-Мусайяб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Али ва Усмон Усфонда тўплашдилар. Усмон мутъа ёки умрадан қайтарар эди. Шунда Али: «Расулуллоҳ ﷺ қилган ишдан қайтариб, нимани кўзлаяпсан?» деди. Усмон: «Бизни ўз ҳолимизга қўй», деди. (Али): «Мен сени ўз ҳолингга қўя олмайман», деди. Али буни кўргач, иккови (ҳаж ва умра)га бирга (қирон қилиб) эҳлол қилди (эҳромга кирди).