Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u (Mutarrifga): «Men bugun senga shunday bir hadis aytib beraymanki, Alloh u bilan seni bugundan keyin manfaatlantiradi. Bilginki, Rasululloh ﷺ (Zul-hijjaning) oʻninchi (kunlari)da ahllaridan bir guruhini umra qildirdilar. Buni bekor qiluvchi (nosix) oyat nozil boʻlmadi va u zot (dunyodan) oʻtib ketgunlaricha bundan qaytarmadilar ham. (Shundan) keyin har kishi oʻzi xohlaganicha raʼy (fikr) bildirdi», dedi. Ibn Hotim oʻz rivoyatida: «Bir kishi oʻz raʼyi bilan xohlaganicha fikr bildirdi» — deb, Umarni (nazarda tutib) aytdi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у (Мутаррифга): «Мен бугун сенга шундай бир ҳадис айтиб берайманки, Аллоҳ у билан сени бугундан кейин манфаатлантиради. Билгинки, Расулуллоҳ ﷺ (Зул-ҳижжанинг) ўнинчи (кунлари)да аҳлларидан бир гуруҳини умра қилдирдилар. Буни бекор қилувчи (носих) оят нозил бўлмади ва у зот (дунёдан) ўтиб кетгунларича бундан қайтармадилар ҳам. (Шундан) кейин ҳар киши ўзи хоҳлаганича раъй (фикр) билдирди», деди. Ибн Ҳотим ўз ривоятида: «Бир киши ўз раъйи билан хоҳлаганича фикр билдирди» — деб, Умарни (назарда тутиб) айтди.