وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ السَّدُوسِيُّ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ الْبَرَّاءِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ لأَرْبَعٍ خَلَوْنَ مِنَ الْعَشْرِ وَهُمْ يُلَبُّونَ بِالْحَجِّ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً .
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ va sahobalari (Zul-hijjaning) oʻn kunidan toʻrt kun oʻtgach, hajga talbiya aytayotgan holda keldilar. (U zot) ularga uni umraga aylantirishni buyurdilar».Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ ва саҳобалари (Зул-ҳижжанинг) ўн кунидан тўрт кун ўтгач, ҳажга талбия айтаётган ҳолда келдилар. (У зот) уларга уни умрага айлантиришни буюрдилар».