وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَالْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ مُسَاوِرٍ الْوَرَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنِي وَفِي، رِوَايَةِ الْحُلْوَانِيِّ قَالَ سَمِعْتُ جَعْفَرَ بْنَ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ سَوْدَاءُ قَدْ أَرْخَى طَرَفَيْهَا بَيْنَ كَتِفَيْهِ . وَلَمْ يَقُلْ أَبُو بَكْرٍ عَلَى الْمِنْبَرِ .
Amr ibn Hurayth (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Goʻyo men Rasululloh ﷺ ni minbar ustida, boshlarida qora salla (oʻragan), uning ikki uchini yelkalari orasiga osiltirgan holda koʻrib turganday boʻlaman. Abu Bakr esa «minbar ustida» (degan soʻzni) aytmadi.Амр ибн Ҳурайтҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Гўё мен Расулуллоҳ ﷺ ни минбар устида, бошларида қора салла (ўраган), унинг икки учини елкалари орасига осилтирган ҳолда кўриб тургандай бўламан. Абу Бакр эса «минбар устида» (деган сўзни) айтмади.