حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ قَطَنِ بْنِ وَهْبِ بْنِ عُوَيْمِرِ بْنِ، الأَجْدَعِ عَنْ يُحَنِّسَ، مَوْلَى الزُّبَيْرِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ جَالِسًا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فِي الْفِتْنَةِ فَأَتَتْهُ مَوْلاَةٌ لَهُ تُسَلِّمُ عَلَيْهِ فَقَالَتْ إِنِّي أَرَدْتُ الْخُرُوجَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ اشْتَدَّ عَلَيْنَا الزَّمَانُ . فَقَالَ لَهَا عَبْدُ اللَّهِ اقْعُدِي لَكَاعِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَصْبِرُ عَلَى لأْوَائِهَا وَشِدَّتِهَا أَحَدٌ إِلاَّ كُنْتُ لَهُ شَهِيدًا أَوْ شَفِيعًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: fitna paytida (Yuhannis) uning yonida oʻtirgan ekan, shu payt (Abdullohning) bir ozod qilingan choʻrisi uning oldiga unga salom berish uchun keldi va: «Men (Madinadan) chiqib ketmoqchiman, ey Abu Abdurahmon, zamon bizga ogʻir boʻldi», dedi. Shunda Abdulloh unga: «Oʻtir, ey ahmoq! Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyotganlarini eshitdim: ‹Uning (Madinaning) mashaqqatlariyu qiyinchiligiga kim sabr qilsa, qiyomat kuni men unga albatta guvoh yoki shafoatchi boʻlaman›», dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: фитна пайтида (Юҳаннис) унинг ёнида ўтирган экан, шу пайт (Абдуллоҳнинг) бир озод қилинган чўриси унинг олдига унга салом бериш учун келди ва: «Мен (Мадинадан) чиқиб кетмоқчиман, эй Абу Абдураҳмон, замон бизга оғир бўлди», деди. Шунда Абдуллоҳ унга: «Ўтир, эй аҳмоқ! Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деётганларини эшитдим: ‹Унинг (Мадинанинг) машаққатларию қийинчилигига ким сабр қилса, қиёмат куни мен унга албатта гувоҳ ёки шафоатчи бўламан›», деди.