وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، قَامَ بِمَكَّةَ فَقَالَ إِنَّ نَاسًا - أَعْمَى اللَّهُ قُلُوبَهُمْ كَمَا أَعْمَى أَبْصَارَهُمْ - يُفْتُونَ بِالْمُتْعَةِ - يُعَرِّضُ بِرَجُلٍ - فَنَادَاهُ فَقَالَ إِنَّكَ لَجِلْفٌ جَافٍ فَلَعَمْرِي لَقَدْ كَانَتِ الْمُتْعَةُ تُفْعَلُ عَلَى عَهْدِ إِمَامِ الْمُتَّقِينَ - يُرِيدُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - فَقَالَ لَهُ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَجَرِّبْ بِنَفْسِكَ فَوَاللَّهِ لَئِنْ فَعَلْتَهَا لأَرْجُمَنَّكَ بِأَحْجَارِكَ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي خَالِدُ بْنُ الْمُهَاجِرِ بْنِ سَيْفِ اللَّهِ أَنَّهُ بَيْنَا هُوَ جَالِسٌ عِنْدَ رَجُلٍ جَاءَهُ رَجُلٌ فَاسْتَفْتَاهُ فِي الْمُتْعَةِ فَأَمَرَهُ بِهَا فَقَالَ لَهُ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ الأَنْصَارِيُّ مَهْلاً . قَالَ مَا هِيَ وَاللَّهِ لَقَدْ فُعِلَتْ فِي عَهْدِ إِمَامِ الْمُتَّقِينَ . قَالَ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ إِنَّهَا كَانَتْ رُخْصَةً فِي أَوَّلِ الإِسْلاَمِ لِمَنِ اضْطُرَّ إِلَيْهَا كَالْمَيْتَةِ وَالدَّمِ وَلَحْمِ الْخِنْزِيرِ ثُمَّ أَحْكَمَ اللَّهُ الدِّينَ وَنَهَى عَنْهَا . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي رَبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ الْجُهَنِيُّ أَنَّ أَبَاهُ قَالَ قَدْ كُنْتُ اسْتَمْتَعْتُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةً مِنْ بَنِي عَامِرٍ بِبُرْدَيْنِ أَحْمَرَيْنِ ثُمَّ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُتْعَةِ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَسَمِعْتُ رَبِيعَ بْنَ سَبْرَةَ يُحَدِّثُ ذَلِكَ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَأَنَا جَالِسٌ .
Urva ibn Zubayr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Zubayr Makkada turib (xutba qilib) dedi: «Ayrim odamlar bor — Alloh ularning koʻzlarini koʻr qilganidek qalblarini ham koʻr qilgan — ular mutʼaga (ruxsat berib) fatvo bermoqdalar», — bir kishini (Ibn Abbosni) nazarda tutib (shunday dedi). Shunda (Ibn Abbos) unga nido qilib dedi: «Sen qoʻpol, dagʻal kishisan! Umrim bilan qasam, mutʼa muttaqiylar imomi zamonida amalga oshirilar edi», — u Rasululloh ﷺ ni nazarda tutdi. Ibn Zubayr unga: «Oʻzing bir sinab koʻr-chi! Vallohi, agar sen buni qilsang, men seni oʻz toshlaring bilan toshboʻron qilaman», — dedi. Ibn Shihob aytdi: menga Xolid ibn Muhojir ibn Sayfulloh xabar berishicha, u bir kishining huzurida oʻtirgan paytida unga bir odam kelib, mutʼa haqida fatvo soʻradi, u esa unga (mutʼani) buyurdi. Shunda Ibn Abu Amra al-Ansoriy unga: «Shoshma!» — dedi. (Haligi kishi): «Bu (qanaqa gap)? Vallohi, u muttaqiylar imomi zamonida amalga oshirilgan», — dedi. Ibn Abu Amra dedi: «U Islomning boshlangʻich davrida, oʻlimtik, qon va choʻchqa goʻshtidek, unga zarurat tushgan kishi uchun ruxsat (ruxsat) edi, soʻng Alloh dinni mustahkamladi va undan qaytardi». Ibn Shihob aytdi: menga Robiʼ ibn Sabra al-Juhaniy xabar berishicha, uning otasi dedi: «Men Rasululloh ﷺ zamonida Banu Omirdan boʻlgan bir ayol bilan ikkita qizil chopon evaziga mutʼa qilgan edim, soʻng Rasululloh ﷺ bizni mutʼadan qaytardilar». Ibn Shihob aytdi: men Robiʼ ibn Sabra buni Umar ibn Abdulazizga hadis qilib aytayotganini eshitdim, men esa oʻtirgan edim.Урва ибн Зубайр (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Зубайр Маккада туриб (хутба қилиб) деди: «Айрим одамлар бор — Аллоҳ уларнинг кўзларини кўр қилганидек қалбларини ҳам кўр қилган — улар мутъага (рухсат бериб) фатво бермоқдалар», — бир кишини (Ибн Аббосни) назарда тутиб (шундай деди). Шунда (Ибн Аббос) унга нидо қилиб деди: «Сен қўпол, дағал кишисан! Умрим билан қасам, мутъа муттақийлар имоми замонида амалга оширилар эди», — у Расулуллоҳ ﷺ ни назарда тутди. Ибн Зубайр унга: «Ўзинг бир синаб кўр-чи! Валлоҳи, агар сен буни қилсанг, мен сени ўз тошларинг билан тошбўрон қиламан», — деди. Ибн Шиҳоб айтди: менга Холид ибн Муҳожир ибн Сайфуллоҳ хабар беришича, у бир кишининг ҳузурида ўтирган пайтида унга бир одам келиб, мутъа ҳақида фатво сўради, у эса унга (мутъани) буюрди. Шунда Ибн Абу Амра ал-Ансорий унга: «Шошма!» — деди. (Ҳалиги киши): «Бу (қанақа гап)? Валлоҳи, у муттақийлар имоми замонида амалга оширилган», — деди. Ибн Абу Амра деди: «У Исломнинг бошланғич даврида, ўлимтик, қон ва чўчқа гўштидек, унга зарурат тушган киши учун рухсат (рухсат) эди, сўнг Аллоҳ динни мустаҳкамлади ва ундан қайтарди». Ибн Шиҳоб айтди: менга Робиъ ибн Сабра ал-Жуҳаний хабар беришича, унинг отаси деди: «Мен Расулуллоҳ ﷺ замонида Бану Омирдан бўлган бир аёл билан иккита қизил чопон эвазига мутъа қилган эдим, сўнг Расулуллоҳ ﷺ бизни мутъадан қайтардилар». Ибн Шиҳоб айтди: мен Робиъ ибн Сабра буни Умар ибн Абдулазизга ҳадис қилиб айтаётганини эшитдим, мен эса ўтирган эдим.