حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - عَنْ عَمْرَةَ، أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ، تَقُولُ - وَهْىَ تَذْكُرُ الَّذِي يُحَرِّمُ مِنَ الرَّضَاعَةِ - قَالَتْ عَمْرَةُ فَقَالَتْ عَائِشَةُ نَزَلَ فِي الْقُرْآنِ عَشْرُ رَضَعَاتٍ مَعْلُومَاتٍ ثُمَّ نَزَلَ أَيْضًا خَمْسٌ مَعْلُومَاتٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi — u emizishdan (kelib chiqib nikohni) harom qiladigan narsani zikr qilayotgan edi: «Qurʼonda ‹oʻn marta maʼlum emish› (degani) nozil boʻldi, soʻngra yana ‹beshta maʼlum (emish)› nozil boʻldi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади — у эмизишдан (келиб чиқиб никоҳни) ҳаром қиладиган нарсани зикр қилаётган эди: «Қуръонда ‹ўн марта маълум эмиш› (дегани) нозил бўлди, сўнгра яна ‹бешта маълум (эмиш)› нозил бўлди».