حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيَّ - عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ تَوَلَّى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ عَدْلٌ وَلاَ صَرْفٌ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim oʻz xojalarining iznisiz boshqa bir qavmni oʻziga xoja qilib olsa, unga Allohning, farishtalarning laʼnati boʻlsin; undan (qiyomat kuni) na farz, na nafl (amali) qabul qilinmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким ўз хожаларининг изнисиз бошқа бир қавмни ўзига хожа қилиб олса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг лаънати бўлсин; ундан (қиёмат куни) на фарз, на нафл (амали) қабул қилинмайди».