وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو، بْنُ دِينَارٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ مِينَاءَ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يُحَدِّثُ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ نُهِيَ عَنْ بَيْعَتَيْنِ، الْمُلاَمَسَةِ وَالْمُنَابَذَةِ . أَمَّا الْمُلاَمَسَةُ فَأَنْ يَلْمِسَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا ثَوْبَ صَاحِبِهِ بِغَيْرِ تَأَمُّلٍ وَالْمُنَابَذَةُ أَنْ يَنْبِذَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا ثَوْبَهُ إِلَى الآخَرِ وَلَمْ يَنْظُرْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا إِلَى ثَوْبِ صَاحِبِهِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: ikki xil savdodan — mulomasa va munobazadan qaytarildi. Mulomasa shuki, har biri (savdolashuvchilar) yaxshilab koʻrib chiqmasdan boshqasining matosiga (qoʻlini) tegizadi; munobaza esa, har biri oʻz matosini boshqasiga uloqtiradi va ularning hech biri boshqasining matosiga qaramaydi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: икки хил савдодан — муломаса ва мунобазадан қайтарилди. Муломаса шуки, ҳар бири (савдолашувчилар) яхшилаб кўриб чиқмасдан бошқасининг матосига (қўлини) тегизади; мунобаза эса, ҳар бири ўз матосини бошқасига улоқтиради ва уларнинг ҳеч бири бошқасининг матосига қарамайди.