وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي يُونُسُ، ح وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنِي الضَّحَّاكُ، ح وَحَدَّثَنِيهِ سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan shu maʼnoda, ularning hadisiga oʻxshash rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ muzobanadan — kishi oʻz bogʻining mevasini, agar xurmo boʻlsa, oʻlchov bilan quruq xurmoga sotishidan, agar tok boʻlsa, uni oʻlchov bilan mayizga sotishidan, agar ekin boʻlsa, uni oʻlchovli (quruq) gʻalla evaziga sotishidan taqiqladilar; bularning hammasidan taqiqladilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан шу маънода, уларнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ музобанадан — киши ўз боғининг мевасини, агар хурмо бўлса, ўлчов билан қуруқ хурмога сотишидан, агар ток бўлса, уни ўлчов билан майизга сотишидан, агар экин бўлса, уни ўлчовли (қуруқ) ғалла эвазига сотишидан тақиқладилар; буларнинг ҳаммасидан тақиқладилар.