حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لِعَبْدٍ - قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ، الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ حَجَمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَبْدٌ لِبَنِي بَيَاضَةَ فَأَعْطَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَجْرَهُ وَكَلَّمَ سَيِّدَهُ فَخَفَّفَ عَنْهُ مِنْ ضَرِيبَتِهِ وَلَوْ كَانَ سُحْتًا لَمْ يُعْطِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ni Banu Bayoza (qabilasi)ning bir quli qon olib davoladi, shunda Nabiy ﷺ unga haqini berdilar va uning xoʻjayini bilan gaplashdilar, u esa uning (toʻlashi lozim boʻlgan) belgilangan haqidan yengillatdi. Agar u (daromad) harom boʻlganida, Nabiy ﷺ unga (haqini) bermagan boʻlardilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ни Бану Баёза (қабиласи)нинг бир қули қон олиб даволади, шунда Набий ﷺ унга ҳақини бердилар ва унинг хўжайини билан гаплашдилар, у эса унинг (тўлаши лозим бўлган) белгиланган ҳақидан енгиллатди. Агар у (даромад) ҳаром бўлганида, Набий ﷺ унга (ҳақини) бермаган бўлардилар.