وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَابْنُ أَبِي خَلَفٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَغْرِسُ رَجُلٌ مُسْلِمٌ غَرْسًا وَلاَ زَرْعًا فَيَأْكُلَ مِنْهُ سَبُعٌ أَوْ طَائِرٌ أَوْ شَىْءٌ إِلاَّ كَانَ لَهُ فِيهِ أَجْرٌ " . وَقَالَ ابْنُ أَبِي خَلَفٍ طَائِرٌ شَىْءٌ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ni shunday deyayotganlarini eshitdim: «Qaysi bir musulmon kishi biror nihol yoki ekin eksa-yu, undan yirtqich hayvon, qush yoki biron narsa yesa, albatta unga unda (uning evaziga) ajr boʻladi». Ibn Abu Xalaf (oʻz rivoyatida): «qush (yoki) biron narsa», dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ ни шундай деяётганларини эшитдим: «Қайси бир мусулмон киши бирор ниҳол ёки экин экса-ю, ундан йиртқич ҳайвон, қуш ёки бирон нарса еса, албатта унга унда (унинг эвазига) ажр бўлади». Ибн Абу Халаф (ўз ривоятида): «қуш (ёки) бирон нарса», деди.